Ο Παναθηναϊκός πέτυχε μια μεγάλη νίκη στο Μόναχο από πολλές απόψεις.
Πρώτα από όλα βαθμολογική καθώς με αυτή εδραιώθηκε στην 4αδα μιας και υπερτερεί της Μπάγερν στην ισοβαθμία με 2-0 νίκες.
Μα πάνω από όλα για τον τρόπο που ήρθε και για τις συνθήκες που έγινε αυτή η νίκη. Αν πέρυσι όλοι θεωρούν ότι η αφετηρία της εκτόξευσης του Παναθηναϊκού ήταν η νίκη στο Μονακό, απόψε μπορούμε να πούμε ότι το Μόναχο είναι η αρχή της αφετηρίας. Γιατί ήρθε απέναντι σε μια ομάδα αήττητη στην έδρα της, ομάδα 4αδας και φυσικά χωρίς τον Ματίας Λεσόρ.
Σημειολογικά μπορούμε να σταθούμε σε κάποια γεγονότα.
-Ο Παναθηναϊκός εδώ και 3 εβδομάδες έχει αρχίσει και παίζει την άμυνα της περσινής σεζόν που τον έφτασε στο 7ο αστέρι. Βάζουν όλοι το κορμί τους πάνω στην μπάλα, διεκδικούν με μανία την μπάλα και δείχνουν την σωστή νοοτροπία αμυντικά. Η άμυνα στα pick and roll άλλαξε σε show and over κάτι που βοήθησε στο να μην γίνει τρύπιο βαρέλι η ρακέτα και να λειτουργήσουν πιο καλά οι περιστροφές.
-Ο Κέντρικ Ναν θέλει το βραβείο του MVP και το δείχνει κάθε στιγμή και με οποιοδήποτε τρόπο. Από την ώρα που τιμωρήθηκε στο ματς με την Εφες έχει γίνει διαστημικός. Και δεν είναι μόνο οι πόντοι που σημειώνει αλλά το ότι το 90% αυτών των πόντων είναι γενικά καλές επιλογές.
- Ο Ντίνος Μήτογλου έκανε το καλύτερο του παιχνίδι. Κάθε παίκτης θέλει χρόνο και χώρο. Ο Μήτογλου πέρασε ένα ντεφορμάρισμα αλλά δείχνει ότι σιγά σιγά βρίσκει τον καλό του εαυτό.
-Ο Κώστας Σλούκας ήταν πάρα πολύ καλός και σταθερός μετά από καιρό. Κράτησε την ομάδα με την παρουσία του στην αρχή που η Μπάγερν ξέφυγε με 9-0 και στη συνέχεια ήταν από τους πρωτεργάτες να τελειώσει ο επτάστερος το ματς.
- Ο Τζέριαν Γκραντ μέχρι το 26ο λεπτό είχε 0 πόντους. Και από εκείνο το σημείο και μετά ήταν ο καλύτερος παίκτης του Παναθηναϊκού. Έπαιξε σκυλίσια άμυνα, έβαλε 14 πόντους και για άλλο ένα παιχνίδι πιστοποίησε ότι είναι ο απόλυτος X-Factor της ομάδας του Αταμάν.
Πάμε τώρα και στον Γκέμπριελ.
Ο Νότιο Σουδανός έκανε πραγματικά καταπληκτικό ντεμπούτο με 6 πόντους, 8 ριμπάουντ και 5 κοψίματα και πολλά ακόμα σουτ που αλλοίωσε την μηχανική βγαίνοντας επιθετικά προς το παίκτη που είχε το σουτ, 2 κλεψίματα και 16 ranking.
Δεν είναι Λεσόρ, ούτε πρόκειται να γίνει. Είναι όμως σίγουρο ότι αυτή τη στιγμή είναι αυτό που αναζητούσε ο Παναθηναϊκός. Ένα παίκτη να καλύψει την ρακέτα του, να ελέγξει την μάχη στον αέρα, και να τελειώνει τις φάσεις κοντά στο καλάθι κυρίως με alley-hoop. Για να είμαι ειλικρινής τα περισσότερα από αυτά τα κάνει και ο Κώστας Αντετοκούνμπο αλλά ο Γκέμπριελ ειδικά σαν rim protector είναι … καθηγητής.
Από εκεί και πέρα μια μικρή σημείωση για τον Γιούρτσεβεν: Όλοι όσοι γνώριζαν τον Γιούρτσεβεν και βλέποντας τον από το ΝΒΑ γνώριζαν ότι το δυνατό του σημείο δεν είναι η άμυνα αλλά η επίθεση. Θεωρώ ότι είναι άδικη η κριτική που του γίνεται. Κυρίως γιατί στην άμυνα ο Αταμάν του βάζει να κάνει κάτι που απλά δεν μπορεί, ενώ στην επίθεση στο Μόναχο σε 8 λεπτά δεν ακούμπησε μπάλα. Η στατιστική του ήταν παντού 0 και 1 ριμπάουντ. Νομίζω ότι θα πρέπει να γίνει πιο έξυπνη χρησιμοποίηση του στην άμυνα και στην επίθεση που δεδομένα έχει ταλέντο να αξιοποιηθεί με τον κατάλληλο τρόπο που σίγουρα οι προπονητές του Παναθηναϊκού γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα μας. Ξαναλέω όμως ότι είναι καλός παίκτης.
Μιχάλης Σταμουλάκης
