Ο Ολυμπιακός νίκησε μετά από ένα κακό ποιοτικά αλλά συναρπαστικό παιχνίδι τον Παναθηναϊκό στο ΣΕΦ και έχει πλέον αβαντάζ για το πλεονέκτημα έδρας.
Ο Ολυμπιακός νίκησε, όπως νικάει σε όλα τα ματς που περιέχουν ένα μεγάλο ΠΡΕΠΕΙ εδώ και δυο μήνες. Γιατί είναι μια ομάδα πέρα από κάθε τακτική ανάλυση η καλύτερη στην Ευρωλίγκα ίσως στο πνευματικό κομμάτι. Μυαλό, υπομονή και πίστη στο πλάνο. Αυτά τα τρία στοιχεία δεν τα συναντάς σε καμία ομάδα της Ευρωλίγκα σε τέτοιο βαθμό όσο στην ομάδα που έχει φτιάξει ο Γιώργος Μπαρτζώκας. Φάνηκε στο -10 με τον τρόπο που διαχειρίστηκε την κατάσταση ο Ολυμπιακός.
Ο Παναθηναϊκός όσο λειτουργούσε το πλάνο του κυρίως στην άμυνα με πίεση στην περιφέρεια και άρνηση βοήθειας όταν η μπάλα πήγαινε στο low post είχε την πρωτοπορία στο σκορ αλλά η αστοχία του δεν του έδωσε δικαίωμα να ξεφύγει, και να πατήσει γερά στα πόδια του.
Η είσοδος του Ραιτ άλλαξε τα δεδομένα της αναμέτρησης.O Μωυσής κυνήγησε στην άμυνα ότι περνούσε από μπροστά του. Νίκησε πλήρως όλους τους ψηλούς του Παναθηναϊκού. Το ψηλό σχήμα με ΜακΚισικ, Πίτερς, Ράιτ και Πετρούσεφ έδωσε ύψος στην άμυνα και έφερε τον Ολυμπιακό σε θέση ισχύος.
Ο Παναθηναϊκός δεν πήρε τίποτα απολύτως από τον πάγκο του και με δεδομένη την αναλογία ασίστ/λαθών (9-18) το λες και θαύμα ότι έμεινε στο ματς μέχρι το τέλος. Μπορεί να ακούγεται οξύμωρο αλλά η βελτίωση του Παναθηναϊκού και η κατάσταση του φαίνεται και από αυτό. Σε ένα ματς με τέτοιον αντίπαλο κατορθώνεις να μείνεις στο παιχνίδι έχοντας τραγικά ποσοστά και πολλά λάθη και χαμένα ριμπάουντ σε κρίσιμο σημείο. Ο Ολυμπιακός νίκησε δίκαια. Η Ευρωλίγκα συνεχίζεται και πλέον οι ομάδες μας ακροβατούν μεταξύ πλεονεκτήματος έδρας, 6αδας μέχρι και play in. Σίγουρα η διαβολοβδομάδα που έρχεται θα ξεκαθαρίσει πολλά πράγματα.
Mιχάλης Σταμουλάκης
Ο Παναθηναϊκός επικράτησε μετά από μια απίστευτη εμφάνιση στην Μαδρίτη της Ρεαλ με 86-97 και έκανε όλη την Ευρώπη να παραμιλά, καθώς είναι η πρώτη ομάδα που νικά την άτρωτη μέχρι πριν λίγη ώρα πρωταθλήτρια Ευρώπης στο σπίτι της.
Ένα παιχνίδι που μπορεί να αλλάξει την ζωή των πρασίνων για την συνέχεια. Και στο βαθμολογικό αλλά και στο ψυχολογικό κομμάτι.
Είναι πολύ σημαντικό ο τρόπος με τον οποίο ήρθε αυτή η νίκη. Γιατί ο Παναθηναϊκός είχε πλάνο. Ήξερε τι θέλει να κάνει. Και έκανε αυτό που δεν έκανε στο Κύπελλο. Έπαιξε το παιχνίδι μέχρι τέλους και δικαιώθηκε.
O Αταμάν εμπιστεύτηκε λίγο παραπάνω το ρόστερ του. Το άνοιξε σε επίπεδο 8-9 παικτών και δικαιώθηκε. Πολύ θεωρούν ότι η νίκη αυτή στην Μαδρίτη, ήταν νίκη- δήλωση όπως στο Μονακό. Νομίζω ότι δεν έχουν καμία σχέση η μια με την άλλη. Στο Μονακό ο Παναθηναϊκός δεν παράτησε το ματς, το πάλεψε, το γύρισε και στο τέλος έκανε το ριφιφί.
Στην Μαδρίτη ο Παναθηναϊκός ήταν κυριαρχικός. Και αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στον Κώστα Σλούκα. Που ίσως ήταν το πρώτο του πραγματικά παιχνίδι που έδειξε ποιος είναι ο ηγέτης του φετινού Παναθηναϊκού. Η επίθεση απέκτησε ροή, όλοι είχαν εμπλοκή στο παιχνίδι, ο Ναν πήρε την μπάλα την στιγμή που πρέπει και αποτέλεσμα ήταν εκτός από τους 17 πόντους να έχει και 7 ασιστ. Η συμμετοχή του Σλούκα στο παρκέ αυτόματα απελευθερώνει τον Αμερικανό. Δεν μπορούσε ο Ναν να κουβαλήσει το ΠΡΕΠΕΙ να σκοράρω αλλά και να δημιουργήσω. Με την Ρεάλ ένιωσε ελεύθερος και έκανε αυτά που πρέπει να κάνει.
Όταν έχεις αυτούς τους δυο σε αυτήν την μέρα και υποστηρίζει από πίσω ΑΥΤΟΣ ο Λεσόρ που πέρναγε πάνω από τον Ταβάρες και τον Πουαριέ (παίκτες που τον παιρνούν ένα κεφάλι) έχεις ελπίδες ότι θα δεις ωραία πράγματα στην συνέχεια.
Σίγουρα αυτοί οι τρεις θα πάρουν την δόξα. Αλλά αν δει κάποιος την στατιστική θα καταλάβει ότι χωρίς την ώθηση των Γκριγκόνις, Παπαπέτρου, Μήτογλου και Χουάντσο η νίκη δύσκολα θα είχε έρθει. Το supporting cast αυτών των 4 παικτών ήταν συγκλονιστικό. Ακόμα και το πεντάλεπτο του Μπαλτσερόφσκι μπορεί να κριθεί θετικό.
Το μπάσκετ είναι δίκαιο άθλημα και αυτό που δικαιούσαι θα το πάρεις. Δίκαια ο Παναθηναϊκός είναι 1ος στην Ελλάδα και 3ος στην Ευρωλίγκα. Δίκαια ο Ολυμπιακός έχει πάρει τα δυο πρώτα τρόπαια της σεζόν (Super Cup και Κύπελλο Ελλάδας).
Είναι αλήθεια ότι ο Παναθηναϊκός έφτασε αρχές Μάρτη και πλήρης ακόμα δεν έχει παίξει. Πλέον όμως οι αυτοματισμοί πρέπει να αρχίσουν να δουλεύουν. Το καινούργια ομάδα είναι μέσα σε ένα ορισμένο χρονικό πλαίσιο. Νομίζω ότι ούτε ο Αταμάν και οι παίκτες το δέχονται αυτό πια. Για να έχει αξία αυτή η νίκη πρέπει ο Παναθηναϊκός να κάνει ακόμα κάποια σπουδαία διπλά μέχρι την λήξη της κανονικής περιόδου. Και εξυπακούεται να πάρει όλα τα ματς στο ΟΑΚΑ. Μα πάνω από όλα να συνεχίσει να δουλεύει για να τελειοποιήσει αυτό που είδαμε στην Μαδρίτη πριν λίγες ώρες ενόψει playoffs.
Μιχάλης Σταμουλάκης
Ο Παναθηναϊκός έχασε από τον Ολυμπιακό στο τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας. Μικρό το κακό θα πει κάποιος. Το είπε βασικά και το έδειξε με τον τρόπο που εμφανίστηκε η ομάδα, ο προπονητής του Εργκίν Αταμάν.
Έλα όμως που δεν είναι έτσι.
Η φιλοσοφία του προπονητή μπορεί να είναι αυτή που ο εκάστοτε που διαχειρίζεται από τον πάγκο τις τύχες μιας ομάδας θέλει. Μπορεί να του αρέσει το pick and roll, η μπάλα να πηγαίνει μέσα, η κίνηση χωρίς την μπάλα, να δίνει βάση στην άμυνα, ότι θέλει ο καθένας.
Το να λες όμως ότι κανείς δεν θα θυμάται ποιος κέρδισε το κύπελλο στο τέλος της χρονιάς αν κερδίσεις το πρωτάθλημα ή την Ευρωλίγκα , έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με την νοοτροπία του Παναθηναϊκού.
Δεν γιγάντωσε αυτόν τον Παναθηναϊκό ο Παύλος και ο Θανάσης Γιαννακόπουλος με τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς στον πάγκο.Ο Παναθηναϊκός που μάθαμε σεβόταν κάθε θεσμό και πάλευε να τον κατακτήσει από τον μικρότερο μέχρι τον μεγαλύτερο. Ήταν στο DNA του συλλόγου. Ήταν Η ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ της ομάδας. Είναι αδιανόητο να περνά στα ψιλά ότι η ομάδα υποβάθμισε τεχνητά το θεσμό του Κυπέλλου. Ακόμα και η τελευταία διοργάνωση σε κύρος να ήταν, απο την στιγμή που συμμετέχει (πολλώ δε μάλλον από τη στιγμή που στο τελικό είναι ο αιώνιος αντίπαλος σου) οφείλει να δείξει την δέουσα σοβαρότητα και να παρουσιαστεί έτοιμος.
Ο Παναθηναϊκός οφείλει να διεκδικεί κάθε τίτλο που έχει μπροστά του, κάθε χρονιά. Απο το Super Cup μέχρι την Ευρωλίγκα. Προς το παρόν ο λογαριασμός γράφει 0/2.
Και κάποια στιγμή δεν μπορούν να υπάρξουν άλλες δικαιολογίες. Νέα ομάδα στην Ρόδο, υποβάθμιση του θεσμού στην Κρήτη.
Αμα χάσουμε το πρωτάθλημα τι θα πούμε; Ότι έχουμε 40 απο αυτά και δεν έγινε και τίποτα;
Η αγωνιστική φιλοσοφία είναι ευθύνη του προπονητή. Απο την στιγμή που τον προσλαμβάνεις πάει να πει ότι αποδέχεσαι και τον τρόπο του. Η νοοτροπία όμως του συλλόγου πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτη προς τον οποιοδήποτε που δουλεύει σε αυτόν.
Ο Ολυμπιακός έχει σταθερές. Ο Παναθηναϊκός έχει πολύ δρόμο μπροστά του για να τον υπερκεράσει. Αλλά αν αρχίζουμε να μιλάμε για υποβαθμίσεις τίτλων ο δρόμος θα είναι μακρύς και ανηφορικός. Με το να υποτιμάς θεσμούς και αντιπάλους το μόνο σίγουρο είναι οτι δεν θα κερδίσεις τίποτα και απο κανέναν.
Για το αγωνιστικό μέρος ισχύει ότι είπαμε απο πάνω. Ο Ολυμπιακός δούλεψε με ορίζοντα το κύπελλο. Ο Παναθηναϊκός όχι. Αν προσθέσεις ότι από τον πάγκο του δεν πήρε απολύτως τίποτα καταλαβαίνει εύκολα κανείς γιατί μια ομάδα που πήρε πράγματα απο 10 παίκτες, νίκησε μια ομάδα που πήρε 5 πόντους από τον πάγκο και το rotation πάλι κλειστό μέχρι τελικής πτώσεως.
Μιχάλης Σταμουλάκης
Ο Παναθηναϊκός πήρε μια σπουδαία νίκη απέναντι στην Φενέρμπαχτσε και είναι πλέον με ρεκόρ 16-10 στην 3η θέση της βαθμολογίας. Ένας Παναθηναϊκός που απέδειξε ότι όχι μόνο μπορεί να νικήσει χωρίς τον Σλούκα., αλλά μπορεί να ανταπεξέλθει στο μπάσκετ σκυλομαχίας που στήθηκε στο παρκέ του ΟΑΚΑ με την Φενέρ.
Ο Παναθηναϊκός δεν ήταν καλός ειδικά επιθετικά αλλά αυτό λίγο – πολύ το περιμέναμε από την στιγμή που έλειπε ο Σλούκας. Προφανώς δεν χρειάζεται να είναι κάποιος γκουρού του αθλήματος για να διαπιστώσει ότι η επικράτηση ήρθε από την άμυνα. Και ήρθε από την στιγμή που πάτησαν το παρκέ οι Καλαϊτζάκης και Χουάντσο. Ο μεν πρώτος περιόρισε αισθητά τον Καλάθη που μέχρι εκείνη την ώρα είχε ξεχαρβαλιάσει την ομάδα του Εργκιν Αταμάν. Με συνεχόμενα pick and roll και συγχρόνως κακές περιστροφές των πρασίνων οι Τούρκοι προηγήθηκαν με +10 δείχνοντας κυρίαρχοι στο παρκέ του ΟΑΚΑ.
Η είσοδος των δυο προαναφερθέντων είχε διπλό αποτέλεσμα. Ο μεν Καλαϊτζάκης κούρασε τον Καλάθη με την πιεστική του άμυνα, έβαλε τα χέρια στην μπάλα και χάλασε τις επιθέσεις. Ο δε Χουάντσο κέρδισε κατά κράτος την μάχη των ριμπάουντ, βγήκε νικητής από όλα τα μις-ματς που προκύπταν από τα pick and roll των Τούρκων και ανοίγοντας και αυτός τα χέρια του, περιόρισε τις δυνατότητες πάσας μέσα στην ρακέτα.
Η άμυνα έφερε και καλή επίθεση και κάπως έτσι ο Παναθηναϊκός πήγε από το -10 στο +8 στο ημίχρονο.
Στην επανάληψη οι πράσινοι συνέχισαν την πολύ καλή αμυντική τους λειτουργία. Ο Χουάντσο με τον Αντετοκούνμπο έκαναν καλή δουλειά και κάπου εκεί ανέλαβε να τηρήσει τον λόγο του ο Κέντρικ Ναν. Ο Αμερικανός σουπερ σταρ πήρε πολλά isolations και pick and roll (έλλειψή αδυναμίας οργάνωσης με την απουσία Σλούκα) και τελείωσε πολλές φάσεις στο δεύτερο ημίχρονο. Ειδικά όταν κατάφερνε να βρει τον αριστερό διάδρομο ήταν ασταμάτητος. Αν αναλογιστεί κανείς και την φαεινή ιδέα για μεγάλο διάστημα του Γιασικεβίτσιους να έχει επάνω του τον Μπιμπέροβιτς, θεωρώντας ότι το ψηλό κορμί του θα σταματήσει τον Αμερικανό, καταλαβαίνει όποιος δεν έχει δει το ματς τι πάρτι έκανε.
Το νερό είχε μπει στο αυλάκι και αν πρέπει να κρατήσουμε κάτι αυτό είναι σίγουρα η αμυντική συνέπεια του Παναθηναϊκός από το δεύτερο δεκάλεπτο και μετά. Μια ομάδα που όλοι θεωρούσαν ότι δεν μπορεί να παίξει άμυνα, παίζει όχι απλά άμυνα αλλά φτάνει στο σημείο να είναι και το μεγάλο της όπλο.
Η 3η θέση δεν λέει κάτι. Ο Παναθηναϊκός έχει δύσκολο πρόγραμμα και με μια ήττα μπορεί να βρεθεί στην 6η η 7η θέση. Ήδη την άλλη αγωνιστική πηγαίνει Μαδρίτη.
Υ.Γ. Ερνανγκόμεθ 5 πόντους- 8 ριμπάουντ- 3 κοψίματα – 18 σύστημα αξιολόγησης. Αυτός είναι ο Χουάντσο. Ένας πολυδιάστατος παίκτης που δεν ξεχωρίζει σε κάτι αλλά κάνει πολλά μικρά πολύτιμα πράγματα.
Υ.Γ. Το μυαλό πλέον μόνο στην ΑΕΚ την Δευτέρα για το πρωτάθλημα και στο Final 8 του Κυπέλλου στην συνέχεια.
Mιχάλης Σταμουλάκης
Ο Παναθηναϊκός ηττήθηκε από τον Άρη χθες στο ΟΑΚΑ και έκανε την πρώτη του ήττα στο πρωτάθλημα της Basket League. Πρακτικά αυτό δεν σημαίνει και κάτι γιατί οι πράσινοι για να χάσουν το πλεονέκτημα έδρα θα πρέπει να χάσουν στο τρίτο έξτρα γύρο του πρωταθλήματος από τον Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ και από άλλη μια ομάδα. Προφανώς όμως τώρα θα πρέπει να σοβαρευτούν για να μην χάσουν άλλον αγώνα.
Ο λόγος όμως του κειμένου έχει να κάνει με τις αντιδράσεις που προκλήθηκαν για την ήττα αυτή από πλευράς Παναθηναϊκού. Πρώτα από όλα ο Άρης κέρδισε δικαιότατα και του αξίζουν πολλά συγχαρητήρια και για την αγωνιστική συμπεριφορά του την φετινή σεζόν και για την διοίκηση του, και την προσπάθεια που κάνουν να καθαρίσουν την ομάδα από τα χρέη, κάτι που σχεδόν έχει συμβεί.
Οι αντιδράσεις αφορούν δυο πρόσωπα. Τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο και τον Εργκίν Αταμάν.
Αντιδράσεις που ήταν εκ νέου αντίθετες η μια από την άλλη, με φυσικά αυτή του προέδρου του Παναθηναϊκού να είναι προς την σωστή κατεύθυνση.
-Δεν θα σχολιάσω το αν νίκαγε ο Παναθηναϊκός θα ζήταγε επανάληψη του αγώνα. Όχι γιατί δεν τον πιστεύω αλλά πολύ απλά γιατί κάτι τέτοιο θα ήταν ανέφικτο βάση κανονισμών. Πάμε στα άλλα που είπε:
1) Ο Άρης έπαιξε μπασκετάρα και άξιζε την νίκη. Ορθoν. Ποιος μπορεί να το αμφισβητήσει αυτό; Κανείς.
2)Κατέκρινε την διαιτησία σε μια πρωτοφανή κίνηση. Πρωτοφανή όχι όμως γιατί θεωρεί ότι αυτή φταίει για την ήττα της ομάδας του. Αλλά γιατί αυτή θεωρεί ότι αδίκησε τον Άρη. Και έχει απόλυτο δίκιο σε ότι είπε. Και για τα παραδείγματα που ανέφερε. Γιατί τόσο τρέμουλο από τους διαιτητές όταν μια ομάδα πάει να νικήσει Παναθηναϊκό η Ολυμπιακό. Δυνατό πρωτάθλημα δεν θέλουμε. Υγεία είναι αυτό. Τι έγινε που έχασε ο Παναθηναϊκός χθες από τον Άρη; Τι θα γινόταν αν έχανε ο Ολυμπιακός πέρυσι στο Περιστέρι η πριν 2 χρόνια από τον Ηρακλή. Με την ομαδάρα που είχαν οι ερυθρόλευκοι και αντίστοιχα την κακή ομάδα του Παναθηναϊκού ποιος θα τους απειλούσε και γιατί; Γιατί αυτός ο φόβος των διαιτητών για να μην χάσουν πουθενά πράσινοι και κόκκινοι και μετά ας ‘σκοτωθούν’ μεταξύ τους.
3)Μόνο με τέτοιες νίκες θα αλλάξει το πρωτάθλημα προς το καλύτερο; Διαφωνεί κανείς; Έτσι θα πάρουν κουράγιο άνθρωποι να επενδύσουν στο χώρο του μπάσκετ και να βρεθούμε πάλι με ένα φουλ ανταγωνιστικό πρωτάθλημα.
Πάμε τώρα στον Εργκίν Αταμάν. Προφανώς ξέρει καλύτερα τους παίκτες του. Τους βλέπει κάθε μέρα και τους χρησιμοποιεί αναλόγως. Δεν θα σχολιάσω αν και είναι προφανές ότι έχει ένα συγκεκριμένο τρόπο δόμησης μιας ομάδας που δυστυχώς την πληρώνουν κάποιοι παίκτες και συνήθως όπως και στην Εφες είναι οι γηγενείς. Γιατί δεν μπορώ να δεχτώ ότι ο Μωραϊτης των τριών τελευταίων εβδομάδων δεν είχε θέση στο χθεσινό ματς με τον Άρη και ότι έπρεπε να ξεζουμιστεί ο Γκραντ. Πόσο μάλλον όταν ο ίδιος παίκτης έχει μπει σε ένα ανάλογο παιχνίδι όπως με το Περιστέρι και έχει αλλάξει την μορφή του αγώνα και δέχεται τα δημόσια συγχαρητήρια του προπονητή του.
Αλλά το να αναφέρει στις δηλώσεις του, ότι ο αγώνας έγινε Δευτέρα και που το έχουμε δει αυτό, θεωρώ ότι είναι από άστοχο μέχρι αστεία δικαιολογία και δεν συνάδει με την σοβαρότητα , ούτε και με τους τίτλους που έχει κατακτήσει και την εν γένει πορεία του. Μάλλον δεν του είπαν ότι Δευτέρα ήθελε να παίξει ο Παναθηναϊκός. Και ότι αν καιγόταν κάποιος να γίνει το ματς Κυριακή και όχι Δευτέρα ήταν ο Άρης και όχι ο Παναθηναϊκός. Και αυτό γιατί οι κίτρινοι παίζουν την Τετάρτη ένα καθοριστικό ματς με την Τρέντο στο Αλεξάνδρειο. Και προφανώς αν του έφταιγε αυτό δεν θα ακύρωνε την κοπή πίτας της ομάδας για να τους έχει όλη μέρα στο ΟΑΚΑ σήμερα.
Όσο και να υποστηρίζουμε μια ομάδα αν θέλουμε να λέμε ότι αγαπάμε το μπάσκετ και θέλουμε να το δούμε να προοδεύει θα πρέπει να είμαστε δεκτικοί σε τέτοια αποτελέσματα. Να πηγαίνει ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός Θεσσαλονίκη, η Ρόδο ή Πάτρα και να μην είναι σίγουρη η νίκη. Να πρέπει να ιδρώσει για να τα καταφέρει. Κέρδος μόνο θα είναι και για το πρωτάθλημα, και για τις ομάδες που συμμετέχουν στην Ευρωλίγκα και στα άλλα Ευρωπαϊκά κύπελλα αλλά και για το μπάσκετ της χώρας γενικότερα. Και σε αυτή την κατεύθυνση θα πρέπει να είναι όλοι. Και φυσικά και οι διαιτητές.
Μιχάλης Σταμουλάκης
Παραδομένος από ενέργεια, άμυνα και επιθετικό πλάνο
Ο Παναθηναϊκός έχασε στην Λιθουανία από την Ζαλγκίρις και το ρεκορ του πλέον είναι στο 15-10. Ο Εργκιν Αταμάν έλεγε μετά το ματς ότι θέλει να δει καλύτερη εικόνα στην επίθεση. Το έβλεπε αυτό που έρχεται παρόλο που όλοι μιλούσαν για φανταστική εμφάνιση με την Αρμάνι.
Το θέμα όμως είναι ότι ο Παναθηναϊκός έχασε από την άμυνα του και δευτερευόντως από την επίθεση του.
Στην αρχή του αγώνα οι πράσινοι δέχονται συνεχώς πόντους από το pick and roll του Κίναν με τον Μπιρούτις που ανάλογη αποτελεσματικότητα είχαν μόνο οι Στόκτον- Μαλόουν.
Στην συνέχεια η Ζαλγκίρις χτύπησε πάνω στην άθλια άμυνα του Παναθηναϊκου στο post όπου ο Σμιτς βρήκε εύκολους πόντους και γενικά η μπάλα μέσα από το ζωγραφιστό συνήθως κατέληγε σε καλάθι. Αν σε αυτό συνοπολογίσει κανείς και την αδυναμία των παικτών του Αταμάν στα ριμπάουντ μπορεί εύκολα να συμπεράνει κανείς την εικόνα του αγώνα.
Ο Παναθηναϊκός δεν είχε ενέργεια αλλά και πλάνο στην επίθεση. Στηρίχτηκε πολύ στο pick and roll και στις ατομικές ενέργειες παικτών όπως ο Ναν και ο Γκριγκόνις στην αρχή της αναμέτρησης και μετά του Λεσόρ. Δεν πήρε πράγματα από τον Μήτογλου, τον Χουάντσο, τον Γκραντ και τον Βιλντόζα. Ο Ναν ήταν σε εξαιρετικό βράδυ αλλά κάποια στιγμή διαβάστηκε, πιέστηκε (μέχρι και 5 δεύτερολεπτα έκανε πάνω στην επίθεση) και λογικό να υποπέσει σε πολλά λάθη (7 από τα συνολικά 15). Ο Παναθηναϊκός επέμενε στο pick and roll με βύθισμα του ψηλού αλλά αυτό είχε διαβαστεί άριστα από τον Τρινκιέρι με παίκτη πάντα μπροστά απο τον Λεσόρ, με αποτέλεσμα τα λάθη να διαδέχονται τον ένα το άλλο και τους Λιθουανούς να παίρνουν 19 πόντους από τα λάθη του αντιπάλου ενώ ο Παναθηναϊκός είχε μόλις 3.
Σε μια απλή ανάγνωση της αναμέτρησης. Κακή άμυνα, στατική επίθεση και καθόλου ενέργεια έφεραν την ήττα για τον Παναθηναϊκό. Πολλοί το περίμεναν το ματς να είναι δύσκολο και κυρίως βασίζονταν στο γεγονός ότι η Ζαλγκίρις καταθέτει πάντα ενέργεια, πολύ ξύλο στην άμυνα και πλέον με τον Τρινκιέρι και καλό passing game στην επίθεση.
Πλέον οι πράσινοι είναι στο 15-10 και επιστρέφουν στην Αθήνα όπου θα περιμένουν το μεγάλο ματς της τετράδας με την Φενέρμπαχτσε. Δεν χάθηκε κάτι με αυτή την ήττα. Απλά έδειξε με τον καλύτερο τρόπο γιατί ο Σλούκας σε αυτή την ομάδα είναι αναντικατάστατος.
Μιχάλης Σταμουλάκης
Ο Παναθηναϊκός επικράτησε της Αρμάνι Μιλάνο εύκολα και είναι πλέον τρίτος στην βαθμολογία. Οι πράσινοι για ακόμη μια φορά απέδειξαν οτι μπορούν να αναπληρώσουν οποιαδήποτε απουσία στο ρόστερ τους και ευχή όλων είναι στα κρίσιμα η ομάδα να είναι πλήρης. Σε αυτό το σημείο καλό είνα να θυμηθούμε τι ακούγαμε για τον φετινό Παναθηναϊκό απο ειδικούς και μη. Κάποια απο αυτά φυσικά είχαν βάση, κάποια όχι. Πάμε να τα δούμε.
1)Ο Αταμάν δεν παίζει άμυνα στις ομάδες έλεγαν.
2)Οι περιφερειακοί παίκτες του Παναθηναϊκού είναι κακοί αμυντικοί.
3)Ο Γκραντ δεν κάνει. Είναι παίκτης Eurocup.
4)Δεν υπάρχει παίκτης Καλαϊτζάκης.
5)Ο Αταμάν δεν ανοίγει το ροτέισον.
6)Ο Γκριγκόνις έμεινε γιατί δεν μπορούσαν να τον διώξουν λόγω συμβολαίου, ασχέτως αν ο Αταμάν επέμενε οτι τον θέλει στην ομάδα.
7)Ο Αταμάν δεν έχει δέσει την ομάδα και δε βγάζει αυτοματισμούς.
8)Ο Χουάντσο πρεπει να γινει ανταλλαγή.
9)Οι Αμερικάνοι που έρχονται από το ΝBA δεν προσαρμόζονται γρήγορα, το ίδιο θα συμβεί με τον Ναν.
10)Που πας με τον Κώστα Αντετοκούμπο;
11)Ο Βιλντοζα είναι ξενερωμένος παίζει σε μία ομάδα χωρίς σύστημα και δεν μπορεί.
12)Οι ομάδες δεν μπορούν να χτιστούν σε 5 μήνες.
13)Ο παναθηναϊκός παίζει μόνο με εφτά παίκτες και θα το πληρώσει.
14)Ο Χουαντσο Δεν σκάει την μπάλα και είναι στατικός.
15)Ο Γιαννακόπουλος πλήρωσε υπεραξίες.
16)Ο Λεσορ δεν μπορεί να βρει την έξτρα πάσα.
17)Ο Σλουκας δεν ειναι ηγέτης.
Ποιο είναι το πιο εντυπωσιακό απο όλα αυτά; Το νούμερο 2. Γιατί σε μεγάλο ποσοστό (με εξαίρεση 1-2 παίκτες) ισχύει. Και αυτό είναι το εντυπωσιακό. Μια ομάδα με κακούς θεωρητικά αμυντικούς στην περιφέρεια καταφέρνει και παίζει τέτοια άμυνα. Για τα άλλα στοιχεία όλα είναι υποκειμενικά και ο καθένας έχει την άποψη του. Ο Παναθηναϊκός για ομάδα 5 μηνών έχει καταφέρει απίστευτα πράγματα. Σε αυτό το σημείο όμως καλό είναι θυμήσουμε οτι ο Παναθηναϊκός δεν έχει κερδίσει ακόμα κάτι. Τώρα ξεκινούν τα δύσκολα, πρώτα με το Final Eight του Κυπέλλου Ελλάδας σε δυο εβδομάδες. Έχει σπείρει όμως και θα θερίσει ειδικά την επόμενη χρονιά.
Μιχάλης Σταμουλάκης
Ο Παναθηναϊκός νίκησε την Παρτίζαν με 84-71 και βρίσκεται πλέον μόνος τέταρτος στην βαθμολογία της Ευρωλίγκα. Οι πράσινοι κατάφεραν να επιβάλλουν τον ρυθμό τους στο τέταρτο δεκάλεπτο και να πάρουν μια σπουδαία νίκη από πολλές απόψεις.
Είναι μια νίκη- δήλωση γιατί ήρθε με τον Παναθηναϊκό να είναι πολύ κακός σε πολλά κομμάτια του παιχνιδιού για περίπου 25 λεπτά.
Στο πρώτο ημίχρονο ο Παναθηναϊκός ήταν αυτός που στην ουσία κρατούσε την Παρτίζαν στο παιχνίδι, με μια σειρά από λόγους που σχετίζονται με την άμυνα.
1)Αργές επιστροφές στην άμυνα με Ντόζιερ και Νάναλι να τελειώνουν φάσεις ανενόχλητοι από την μια μεριά του γηπέδου στην άλλη και ενώ είχες να δώσεις φάουλ.
2)Κάκιστες περιστροφές στην άμυνα
3)Αδυναμία αντιμετώπισης του pick and roll κυρίως όταν την μπάλα την είχε ο Ντόζιερ
4)Πολλά λάθη για αγώνα τέτοιου επιπέδου (18)
5)Αστοχία πίσω από την γραμμή των 6,75 (5/17)
6)Κόπωση των παικτών λόγω του σφιχτού rotation του Αταμάν
Και τι έκανε για να αλλάξει όλα αυτά ο Παναθηναϊκός; Από το εικοστό πέμπτο λεπτό και μετά διόρθωσε τα κομμάτια στην άμυνα. Δυναμικές αλλαγές στα σκριν. Καλά μπλοκ και ακόμα καλύτερη αλληλοκάλυψη με ηγέτη τον Γκραντ στο κομμάτι αυτό.
Μέσα λοιπόν από την άμυνα που τον πλήγωνε για 25 λεπτά ο Παναθηναϊκός κατάφερε να πάρει την νίκη. Μια νίκη που ήταν η 8η στα τελευταία 9 παιχνίδια. Σε αυτά τα ματς οι πράσινοι έχουν δεχθεί μόνο μια φορά πάνω από 76 πόντους. Ποιος να το περίμενε πραγματικά όταν το καλοκαίρι όλοι αναρωτιόντουσαν ποιος θα παίξει άμυνα στον Παναθηναϊκό, αυτή η ομάδα να κερδίζει μέσα από την άμυνα της. Τρανή απόδειξη του όσα ξέρει ο νοικοκύρης (προπονητής) δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος.
Πλέον ο Παναθηναϊκός πάτησε γερά στα πόδια του. Το παιχνίδι στο Μονακό σηματοδότησε την νέα εποχή και το κλείσιμο της μαύρης τριετίας στην Ευρώπη. Αυτή τη στιγμή ο Παναθηναϊκός είναι η πιο φορμαρισμένη ομάδα στην Ευρώπη. Δεν πρέπει όμως σε καμία περίπτωση να ξεγελάσει κανέναν και να εφησυχάσει κάποιος. Βρισκόμαστε στην 22η αγωνιστική. Κοινώς μπαίνουμε στην τελική ευθεία και κάθε παιχνίδι μπορεί να αλλάξει πράγματα στην βαθμολογία και όχι μόνο αν δεν τα αντιμετωπίσεις με σοβαρότητα. Προς το παρόν κρατάμε το πιο ελπιδοφόρο στοιχείο. Ότι ο Παναθηναϊκός καταφέρνει να νικά με διαφορετικούς τρόπους στα παιχνίδια.
Μιχάλης Σταμουλάκης
Ο Παναθηναϊκός έκανε την εμφάνιση- δήλωση ότι επέστρεψε εκεί που ανήκει. Διέλυσε την Μονακό και πλέον με ρεκόρ 13-8 κοιτάζει όχι πια μόνο την πρόκριση αλλά και το πλεονέκτημα έδρας.
Στα του παιχνιδιού η ομάδα του Αταμάν έκανε και πάλι όπως και με την Εφες εκπληκτική εκκίνηση στον αγώνα. Ξεκινώντας από την άμυνα με τον Γκραντ να περνάει ‘χειροπέδες΄ στον Τζειμς, και με υψηλά ποσοστά ευστοχίας στην επίθεση πήρε διαφορά ασφαλείας, καλύπτοντας και τις ατέλειες του πρώτου ημιχρόνου. Ναι γιατί υπήρχαν και τέτοιες. Ειδικά τα λάθη στην δεύτερη περίοδο, καθώς και τα χαμένα ριμπάουντ στην άμυνα είναι σίγουρα πράγματα που πρέπει να δουλευτουν και να συζητηθούν.
Θεωρώ όμως ότι ο Παναθηναϊκός έχει κερδίσει κάτι πολύ σημαντικό. Με εξαίρεση την δεδομένη στιγμή την περίπτωση του Μπαλτσερόφσκι ΟΛΟΙ οι παίκτες βρίσκονται πλέον στο κλίμα του εκάστοτε αγώνα. Από τον Σλούκα, τον Ναν και τον Λεσόρ μέχρι τον Καλαϊτζάκη και τον Μωραϊτη. Είναι πολύ σημαντικό για κάθε προπονητή να γνωρίζει ότι ο εκάστοτε παίκτης που θα έρθει από τον πάγκο είτε για τρία λεπτά, είτε για δέκα θα είναι στο πνεύμα της αναμέτρησης.
Ο Παναθηναϊκός είναι μακράν η πιο φορμαρισμένη ομάδα της Ευρώπης εδώ και ένα μήνα. Βρισκόταν στο 6-7 και τώρα είναι στο 13-8. Μια ήττα (και τι ήττα να χτυπάς το κεφάλι σου στην Μπασκόνια) σε 8 παιχνίδια. Δεν παύει όμως να είναι μια ομάδα που ακόμα δουλεύεται. Που έχει πράγματα να διορθώσει. Στο επίπεδο αυτό δεν αρκεί να λες ότι από τα δέκα πράγματα κάνω τα 8 σωστά και είμαι ΟΚ. Επιβάλλεται να δουλέψεις και τα άλλα δυο αν θες να φτάσει στην κορυφή.
Η δίψα του κόσμου, των παικτών, του προπονητή και γενικά όλου του οργανισμού θα πρέπει να ισορροπείται με την ταπεινότητα, τον σεβασμό προς κάθε αντίπαλο.
*Ο Γκραντ είναι ο καλύτερος αμυντικός της ομάδας αναμφισβήτητα αλλά η είσοδος του Ναν στο ρόστερ ισορρόπησε την συνολική αμυντική λειτουργία.
*Ο Χουάντσο είναι πολυεργαλείο και αν σταθεροποιηθεί στους 8-12 πόντους σε κάθε αγώνα με την προσφορά του, στους άλλους τομείς θα είναι αναντικατάστατος.
*Εκπληκτική η βελτίωση του Λεσόρ στο διάβασμα των φάσεων ειδικά όταν παίρνει την μπάλα μετά απο pick and roll.
Μιχάλης Σταμουλάκης
Γρήγορες σκέψεις για το ματς στην Βαλένθια όπου ο Παναθηναϊκός νίκησε επι Ισπανικού εδάφου μετά απο 5 χρόνια.
-Ο Παναθηναϊκός με βάση την απόδοση του έπρεπε να κερδίσει στην Μπασκόνια όχι σήμερα. Καρδιά, ψυχή κτλ αλλά το ματς το έκλεψε.
-Το καλύτερο δίδυμο στην άμυνα κάτω από το καλάθι εδώ και δυο εβδομάδες δεν είναι το Λεσόρ- Μήτογλου αλλά το Χουάντσο- Αντετοκούνμπο.
- Η ενέργεια που δίνει ο Χουάντσο στην άμυνα δεν φαίνεται στην στατιστική. Αυτό που δεν έκανε ο Αταμάν στην Μπασκόνια (να αποσύρει τον Μήτογλου στο φινάλε που τον χτύπαγαν ανελέητα) το έκανε σήμερα και ο Χουάντσο έκρυψε τον κόσμο από τον Οτζελέγιε. Δέχομαι ότι προκαλεί εκνευρισμο ο Ισπανός με την επίθεση που δεν το έχει βρει ακόμα αλλά στην άμυνα είναι απίστευτος.
-Είπαμε ότι ο Παναθηναϊκός στην Μπασκόνια πλήρωσε το 1 vs 1 του Ναν στο τέλος. Σήμερα κυκλοφόρησε την μπάλα και το αποτέλεσμα ήταν αυτό που είδαμε.
-Τα καλύτερα ματς του Βιλντόζα φέτος είναι σε αυτά που δεν έχει παίξει ο Σλούκας. Όχι μόνο για τους πόντους αλλά και τις επιλογές που πήρε που ήταν πολυ καλές.
- Ο Μήτογλου χρειάζεται σωματική και πνευμαιτική ξεκούραση με κάποιο τρόπο πρέπει να του δοθεί γιατί έχει κουβαλήσει μεγάλο βάρος μέσα στην χρονιά.
Το πιο σημαντικό απο όλα είναι οτι ο Παναθηναϊκός κέρδισε χωρίς να είναι καλός και έχοντας απών τον έναν απο τους βασικούς του γκαρντ (Σλουκα) και τον έτερο (Ναν) σε πολύ κακή βραδιά.
Ο Παναθηναϊκός έβγαλε 5 εκτός έδρας παιχνίδια στις τελευταίες έξι αγωνιστικές με 4 νίκες. Πλέον έχει 3 σερί στο ΟΑΚΑ με σπουδαία ματς (Εφες, Μονακό και Παρτίζαν). Ματς αποδείξεων πολλών πραγμάτων.
Μιχάλης Σταμουλάκης
Η νύχτα των αόρατων ηρώων
O Παναθηναϊκός επικράτησε του Ερυθρού Αστέρα και έκλεισε ιδανικά τον πρώτο γύρο όντας στην πρώτη τετράδα με 10-7. Με λίγη τύχη και κάποιες άλλες λεπτομέρειες θα μπορούσε να έχει 2-3 νίκες παραπάνω αλλά σίγουρα μια ομάδα που χτίστηκε από το 0, το να βρίσκεται μετά από τέσσερις μήνες, με αυτό το ρεκόρ είναι σίγουρα ικανοποιητικό.
Στο παιχνίδι με τον Ερυθρό Αστέρα ο Παναθηναϊκός αποδείχθηκε εξόχως διαβασμένος και τα εύσημα πάνε πρωτίστως σε αθλητές που δεν σκόραραν πολύ. Γιατί πολύ καλή η απόδοση των Γκραντ, Μήτογλου, Λεσόρτ, Σλούκα αλλά η νίκη ξεκινά από τον περιορισμό του Τεόντοσιτς από τον Καλαϊτζάκη που έβγαλε τον MVP της προηγούμενης αγωνιστικής εκτός ρυθμού.
Ο Χουάντσο σκόραρε 4 πόντους αλλά πήρε 8 ριμπάουντ. Και το πιο βασικό είναι ότι με το μέγεθος του και τα πελώρια άκρα του κάνει δουλειές στο παρκέ που δεν φαίνονται με γυμνό μάτι. Αλλοιώνει σουτ, καλύπτει τις περιστροφές στην άμυνα ιδανικά και μπορεί να μαρκάρει από περιφερειακό μέχρι ψηλό ειδικά στις αλλαγές στα σκριν.
Ο Κώστας Αντετοκούνμπο τείνει να γίνει ο κορυφαίος back up center. Παίζει σχεδόν 10-15 λεπτά βαριά και γεμίζει την στατιστική του. Δίνει πλεονέκτημα στο παιχνίδι πάνω από την στεφάνι ενώ είναι πολύ καλός και στις αλλαγές στα σκριν.
Ο Παναθηναϊκός σε γενικές γραμμές δεν ήταν καλό στο ματς με τον Αστέρα. Είχε όμως αυτό που γεννά ελπίδες για την συνέχεια. Ήταν σταθερός. Και βρήκε πάντα τις λύσεις ξεκινώντας από την άμυνα του. Ποιος να το περίμενε ότι επι Αταμάν θα βλέπαμε μια ομάδα που πρώτα παίρνει δύναμη στο πίσω μέρος του παρκέ για να πάει μπροστά.
Η ομάδα του Εργκιν Αταμάν έχει πάρα πολύ δύσκολο πρόγραμμα μπροστά του στην Ευρωλίγκα με πολλά ματς εκτός έδρας μαζεμένα. Ότι έκανε τώρα που νικάει συνεχώς, πρέπει να κάνει και στις άσχημες βραδιές που ενδεχομένως να έρθουν. Να συνεχίσει να δουλεύει ώστε να αυτοματοποιηθούν πράγματα και στην άμυνα και στην επίθεση όσο το δυνατόν πιο γρήγορα.
Μιχάλης Σταμουλάκης
