H Κέρκυρα έχει μεγάλη παράδοση στο μπάσκετ. Είχε, έχει και θα έχει και στο μέλλον μεγάλα ταλέντα. Παιδιά που κάνανε πολυ καλή καριέρα στις Εθνικές κατηγορίες (Περουλης) αλλά και στο ανώτερο επίπεδο (Χρυσικόπουλος, Σκορδίλης). Έχει ανθρώπους που αγαπάνε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ το μπάσκετ. Πολλά παιδιά ασχολούνται στο νησί με το άθλημα. Έχει πάρα πολλά. Τι δεν έχει; ΓΗΠΕΔΟ. Και είναι απορροίας άξιο πως η ΕΟΚ ανέθεσε στην Κέρκυρα το F4 του Πρωταθλήματος Νέων. Προφανώς το ότι ο Ιόνιος συμμετέχει σε αυτό είναι ένα κίνητρο.

Φτάνει όμως; Έχουν συναίσθηση σε ποιο γήπεδο θα γίνουν οι αγώνες; Τα αποδυτήρια τα έχει δει ποτε κανείς; Το ηλεκτρονικό ταμπλό δεκαετίας 1990 με τα καμένα λαμπάκια που δεν ξέρεις ποιός προηγείται και πόσο χρόνο θέλει; Με μοναδικό έργο την ανακαίνιση του φωτισμού; Το γεγονός ότι τα φάουλ δείχνονται με το ταμπελάκι καθιστώντας το ανθρώπινο λάθος πολύ εύκολο; Στην Κέρκυρα με την μεγάλη ιστορία (Το μπάσκετ στην Δυτική Ελλάδα το έφεραν ο Κερκυραϊκός και η Γ.Ε. Αγρινίου) δεν αξίζει αυτό το γήπεδο. Στην προσπάθεια όλων αυτών των ανθρώπων αξίζει ένα κλειστό γυμναστήριο μοντέρνο με όλα τα συγχρονα μέσα (Χρονόμετρα, μπασκέτες, πάγκοι κτλ). Μέχρι στιγμής κανείς δεν έχει δώσει λύσεις σε αυτά. Αλλά να δοθεί μια τέτοια διοργάνωση στο συγκεκριμένο γήπεδο είναι πραγματικά να αναρωτιέσαι με ποια κριτήρια έγινε αυτό. Για την ομορφιά του νησιού. Αυτή είναι η πιο πιθανή εξήγηση. Γιατί για το γήπεδο ας μην πουμε πολλά. Θα τα δουν όταν έρθει η ώρα. ΕΚΤΟΣ αν έχουν προγραματίσει έργα που δεν γνωρίζουμε. Αλλα δεν έχουν γίνει εδώ και 25 χρόνια. Θα γίνουν σε ένα μήνα; Μακάρι αλλά....