Ορέστης Στυλιανόπουλος
Ακόμα δεν τον είδαμε, Λάσο τον βαφτίσαμε.
Πριν καν καλά καλά πει το ΝΑΙ ο Ισπανός τεχνικός, οι φίλοι του Παναθηναϊκού ονειρεύονται κούπες, "ράβουν" αστέρια και λογομαχούν αν ο βασικός άσος θα είναι ο Στεφ Κάρι ή ο Λούκα Ντόντσιτς, δείχνοντας ότι τα λάθη του παρελθόντος δεν γίνονται μαθήματα. Ο Ορέστης Στυλιανόπουλος blog-άρει και υπογραμμίζει πως ο Λάσο (ή ο κάθε top-coach) δεν έρχεται για να είναι ο επόμενος αναλώσιμος προπονητής των Πράσινων...
Πράγματι ο Πάμπλο Λάσο είναι μισό βήμα προς την κανονικότητα. Και η δουλειά που θα παρουσιάσει ο Ισπανός τεχνικός είναι το επόμενο. Και αυτό δεν αφορά ούτε μπάτζετ, ούτε ρόστερ, ούτε συστήματα, αλλά ριζική αλλαγή τρόπου που δουλεύει ο οργανισμός του Παναθηναϊκού...
Είναι αλήθεια πως με την άφιξη του Πάμπλο Λάσο (με το καλό όλοι ελπίζουμε να γίνει) θα αλλάξουν πολλά πράγματα στον τρόπο που δουλεύει ο έξι φορές Πρωταθλητής Ευρώπης σαν οργανισμός. Ο Ισπανός τεχνικός θα επιβάλλει τον τρόπο που θέλει ο ίδιος για να δουλέψει, ενώ δεν θα αφήσει κανέναν να του επιβληθεί στο πλάνο του.
Όπως ακριβώς έκανε ο Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς, ενώ κοντά σε αυτό έφτασε ο Τσάβι Πασκουάλ...
Σε περίπτωση που Λάσο και Γιαννακόπουλος συνεργαστούν, ο Παναθηναϊκός μπαίνει σε μερικά «στάνταρ».
Όταν μιλάμε για Πάμπλο Λάσο μιλάμε για το ότι ο Παναθηναϊκός από «αχταρμάς» ξαναγίνεται «στρατόπεδο». Ένας τεχνικός (με δικό του τεχνικό επιτελείο προφανώς) που όλοι γνωρίζουν και παραδέχονται την αξία του, με ισχυρή προσωπικότητα που θα επιβάλλει τους κανόνες του. Μακρυπρόθεσμο χρονοδιάγραμμα (που περιλαμβάνει αξιοποίηση και των ντόπιων ταλέντων), αξιοσημείωτο μπάτζετ, συμβόλαιο που δεν σπάει με τίποτε, αποδυτήρια με στεγανά, επιτελείο της δικής του έγκρισης. Αυτό σημαίνει Πάμπλο Λάσο. Έτσι προχωράς. Ειδάλλως... μπλέκεις. Αναγκάζεσαι να τρέχεις... και να μην φθάνεις να σώσεις αυτά που δεν σώζονται με «απεριόριστο μπάτζετ» μεσούσης της σεζόν.
Αλήθεια αξίζει να αναρωτηθούμε αν όλοι οι προπονητές που ήρθαν στην Ελλάδα αξίζουν την ταμπέλα με την οποία έφυγαν; Αλήθεια ο Ράντονιτς είναι τόσο κακός προπονητής; Ο πιο αμυντικός προπονητής της Ευρωλίγκας αξίζει να έχει την δεύτερη χειρότερη άμυνα στην Ευρώπη; Σίγουρα όχι... Αλλού πρέπει να αναζητήσουμε τα αιτία.
Το θέμα είναι ότι ο Παναθηναϊκός ποτέ δεν έγινε «παράδεισος» για έναν προπονητή- πλην ενός. Έχουμε κουραστεί να γράφουμε πόσο ηλεκτρική καρέκλα είναι αυτή του πράσινου πάγκου. Μήπως καιρός είναι να την αποφορτίσουμε; Να της πάρουμε δηλαδή όλο αυτό το βαρύ φορτίο από πάνω της;
Πότε θα αποφασίσει ο Παναθηναϊκός να γίνει ο εργασιακός «παράδεισος» για έναν προπονητή; Τότε θα έχουμε κάνει ένα βήμα προς την κανονικότητα...
Πως θα γίνει αυτό; Με τεχνογνωσία απαντάω. Και χρήματα φυσικά. Δίνοντας χρόνο, στηρίζοντας τον προπονητή οικονομικά και με έμπειρο τμήμα σκάουτινγκ δικής του επιλογής. Με στοχευμένη δουλειά, με μεθοδολογία, με προπόνηση, με στήριξη, με λογική... Τα αποτελέσματα ΘΑ έρθουν. Είναι λογικό και επόμενο να έρθουν...ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΡΘΟΥΝ!
«Κανονικότητα». Πολλοί την έμπλεξαν με τις επιτυχίες, τα ευρωπαϊκά, τις νίκες επί του Ολυμπιακού. Απέχουμε πολύ από αυτό. Η πρόσληψη του Λάσο ή ενός κορυφαίου τεχνικού αναγνωρισμένης αξίας, είναι πράγματι, μισό βήμα προς την κανονικότητα...
O Ισπανός τεχνικός (ή όποιος άλλος έρθει τέλος πάντων) είναι πολύ πιθανόν σε τρία χρόνια να μην έχει φέρει Ευρωπαϊκό ή πρόκριση σε Final-4. Εκεί είναι που θα κριθεί η "κανονικότητα" στον οργανισμό Παναθηναϊκό...
